Ο πρώην ηγέτης των Σέρβων Ράντοβαν Κάρατζιτς συνεχίζει να μποϊκοτάρει τη δίκη που συνεχίζεται ερήμην του, στο Διεθνές Ποινικό  Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία. Ο πρώην Σέρβος ηγέτης που θέλει να υπερασπίζεται ο ίδιος τον εαυτό του, ανακοίνωσε πως θα ζητήσει νέα αναβολή της δίκης του με την αιτιολογία ότι δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει την υπεράσπιση του. Ενώ στις 20 Ιανουαρίου 2009 είχε απαιτήσει να κηρυχτεί άκυρη η απόφαση του Δικαστηρίου για διορισμό συνήγορο υπεράσπισης.

Η διαδικασία εκδίκασης του Κάρατζιτς, ο οποίος κατηγορείται για δύο γενοκτονίες, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και για εγκλήματα πολέμου στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης είχε ξεκινήσει στις 26 Οκτωβρίου 2009. Λίγο πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας είχε απαιτήσει να επωφεληθεί από το δικαίωμα να αναλάβει ο ίδιος την υπεράσπιση του και είχε απαιτήσει διορία 10 μηνών για να προετοιμάσει την υπεράσπιση του. Το Δικαστήριο όμως ξεκίνησε την ακροαματική διαδικασία ερήμην του Κάρατζιτς και στις 5 Νοεμβρίου αποφάσισε διορισμό συνηγόρου υπεράσπισης, αναβάλλοντας τη δίκη για τις 1 Μαρτίου 2009 προκειμένου να δώσει τον απαραίτητο χρόνο στον συνήγορο για να προετοιμαστεί.

Σε κανονικές συνθήκες το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία έπρεπε να κλείσει μέχρι το 2010. Η Ρωσική Ομοσπονδία με δικαίωμα βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, αντιτάχθηκε  για αρκετό διάστημα στην παράταση της θητείας του Δικαστηρίου με την αιτιολογία ότι εδώ δεν εκδικάζονται δίκαια οι Σέρβοι. Για τον λόγο αυτό ο Κάρατζιτς προσπάθησε να μποϊκοτάρει τη διαδικασία εκδίκασης με το σκεπτικό ότι το Δικαστήριο μπορεί να κλείσει προτού προλάβει να τον καταδικάσει. Το συμβούλιο Ασφαλείας όμως με απόφαση που έλαβε στις 16 Δεκεμβρίου κατάφερε να παρατείνει την θητεία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου μέχρι τέλη του 2012.

Οι ειδικοί δηλώνουν πως η εκδίκαση του Κάρατζιτς μπορεί να ολοκληρωθεί σε τρία χρόνια περίπου. Και ως επιχειρήματα προβάλλουν την πείρα που απόκτησε το Διεθνές Δικαστήριο και ότι υπάρχουν ποικίλες αποδείξεις που μπορεί να χρησιμοποιηθούν εναντίον του Κάρατζιτς. Άλλωστε σύμφωνα με πληροφορίες που υπάρχουν στα ΜΜΕ, θα χρησιμοποιηθούν ως αποδείξεις εναντίον του πρώην Σέρβου ηγέτη πάνω από 1,1 εκατομμύρια σελίδες , 45 χιλιάδες έγγραφα και μερικές χιλιάδες ηχογραφήσεις και βίντεο. Επίσης θα καταθέσουν εναντίον του πάνω από 400 άτομα. Ο Κάρατζιτς από την άλλη προσπαθεί για την όσο το δυνατόν καθυστέρηση της διαδικασίας, επωφελούμενος και  από τον όγκο του κατηγορητηρίου.

Στην παράγραφο 4/β του άρθρου 21 αναφορικά με το καθεστώς του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την πρώην Γιουγκοσλαβία, αναφέρεται ότι πρέπει να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος στον κατηγορούμενο για να προετοιμάσει την υπεράσπιση του. Το ίδιο  δικαστήριο πάλι μεριμνεί για να γίνει πλήρως σεβαστό το δικαίωμα δίκαιης εκδίκασης των κατηγορουμένων. Ο Κάρατζιτς επιλέγει την κατάχρηση δικαιώματος με τις συμβουλές που παίρνει από 20 περίπου νομικούς, με την ελπίδα ότι δεν θα δώσει αποτέλεσμα η διαδικασία εκδίκασης.

Παράλληλα με όλα αυτά ο πρώην Σέρβος ηγέτης αποσκοπεί στον αποπροσανατολισμό της προσοχής της διεθνούς κοινής γνώμης από την ουσία του θέματος, που είναι οι κατηγορίες που του απευθύνονται. Προβάλλει συνεχώς τον ισχυρισμό ότι υπέγραψαν μια συμφωνία με τον Αμερικανό διπλωμάτη Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ το 1996 και ότι βάσει τη συμφωνία αυτή δεν μπορεί να εκδικαστεί στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία. Το 2009 μάλιστα κάνοντας ένα βήμα παραπέρα, ζήτησε από το Συμβούλιο Ασφαλείας λήψη απόφασης περί του ότι δεν μπορεί να εκδικαστεί στο Διεθνές Δικαστήριο.

Ο Κάρατζιτς και σε συνέντευξη που έδωσε στις 20 Αυγούστου 2009 στο Financial Times είχε κατηγορήσει  τη Δύση για τη διάλυση της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Με μεγάλη πιθανότητα και κατά την υπεράσπιση του θα συνεχίσει τη ρητορική ότι πριν τον πόλεμο, ο Βοσνιακός λαός ζούσε εντός ειρήνης και ανοχής αλλά ότι η Δύση δημιούργησε έχθρα μεταξύ διαφορετικών εθνικών ομάδων. Με τους ισχυρισμούς αυτούς ο Κάρατζιτς προσπαθεί να αποδείξει πως δεν μπορεί να θεωρηθούν γενοκτονία τα όσα βιώθηκαν στη Βοσνία. Όμως αν και απόκτησε αρκετή πείρα στο θέμα αλλαγής ταυτότητας στα 13 χρόνια που κρύβονταν, δεν θα μπορέσει να αλλάξει τις αποδεδειγμένες αλήθειες για τον πόλεμο της Βοσνίας.